“Атам Skype аркылуу батасын берди…”

Бул жерде талаш-тартыш жарата турган эч нерсе деле жок. Жараткан маңдайларына жазган болсо, бири Африкада чөлдө, экинчиси Антарктидада муз үстүндо журсо дагы бирин-бири табышат. Эң кымбаты мен үчүн, КЫРГЫЗ уулу - КЫРГЫЗ кызын тапсын. Чет элдин жарандыгын алыш үчүн мекендештерибиз кандай гана жолдорго барып жатышат,бөлөк улуттарга нике байлашып. Аларды мен эч нерсеге айыптабайм, чыныгы сезимдер гана болсо түшүнсо болот, ар кимдин тандоосу өз колунда. Аларга салыштырмалуу КЫРГЫЗДАР арасындагы баш кошуу мен үчүн ыйык нерсе! Эң негизгиси мекендештер сырттан тажрыйба, билим, инвестиция топтоп, КЫРГЫЗ жергесине каитышып, өлкөбүздүн өсүшүнө өз салымдарын кошушат, деген чон тилегим бар!

Erkin jana Nurzat uilonuu toyunar kut bolsun , baktiluu ui buloodon bolgula!!!

Ата-эне үчүн баланын ар жакшылыгы өтө чоң мааниге ээ. Туулганынан тартып, алгач тили чыкканы, тай-тай басканы, биринчи тамга тааныганы... деги койчу бардык жакшылыктарын ата-эне жүрөгү элжиреп кабыл алат. Ал эми өз алдынча турмуш куруп, үйлөнүү -баланын эң чоң жакшылыгы. Мына ушул жакшылыгын ата-энесинен алыс, чоочун эл чоочун жерде өткөрүп, интернеттен "бата алып койдук" деп мактангандары жарыбаган жорук. Менин уул-кызым ушинтип, бизден алыста эле бир монитордон көрүнүп коюп, үйлөнүп алышын мен эч убакта каалабайм. Менде да келинимдин башына өз колум менен ак жоолук салсам, кызымды өзүнүн туулуп-өскөн үйүнөн узатсам деген жакшы тилектерим бар. Мындай тилек ар бир эле энеде болсо керек, алардын ушул тилектерин ишке ашыруусуна силер балта чаап атасыңар. Өмүрүндөгү эң бир чоң жакшылыгына туш болуп жаткан уул-кызын компутердин мониторунан эле көрүп, батасын берип койгонду мен ачка отурган кишиге жакшы тамактын сүрөтүн көрсөтүп, шилекейин чууруткан менен барабар көрөм.
Мени бул жерден көпчүлүк жаштар түшүнбөшү мүмкүн, бирок силер дагы бир убакта ата-эне болуп, бала деген бакыттын өлчөмү океандан да чексиз экенине, алардын ар бир жакшылыгын өз көзүң менен көрүү андан да чоң бакыт экенине көзүңөр жетет. Маңкурттарда эле мындай түшүнү болбойт болуш керек.

Баш кошкон жаштар бактылуу болушсун!

тема абдан кызыктуу экен. Озумдун тажырыйбам менен болушо кетейин:
Коп жылдардан бери чет олкодо жашаймын, Кыргызстанды сагынуу менин такдырым да болуп калды. Бойго жеткен бардык эле жаштардай эле, "Аттин ай, качан уйлонот экенбиз? Элибизден, жерибизден да алыста журобуз." деп, ушкуруп журдук. Бир куну, эртен менен ойготуп еттим. Тан атаэлек болчу. Эшикте жымжырт. Карангы. Берлин. Турдум. Бети-колумду жууп, даарат алдым. Ичимде кызык сезим пайда болду. Эки ирекет намазга жыгылдым. Колумду чон жайып, бата кылып, суранабаштадым. "О жараткан, азыр суйлошуп журтон жаш-кызды келинчегим болсо туура бы, жэ туура эмесби, билбей турам. Бирге омур сурсок берекелуу болобу? Сен билесин албет!" деп, озума дуба-создор келе баштады. "Жакшылык болсо насип кыл, келинчегим болсун, бактылуу бололу! Эгерде сенин ыраазычылыгын жок болсо, анда экобузду алыс кыл, ажырат!" деген создор менен жайнамаздын устундо жыгылып калыптырмын. Батам кабыл болгонсымал, эки эле жума ичинде, менин ата-энем, ал кызды сурап барышты. Гулчого - улуу Алай жергесине!

Келинчегимди биринчи жолу, Ош-Москва-Ганновер учагында 2008 жылы жолуктурдум, Москвада-Шереметеводо биринчи жолу кеп салдык, транзит болмосундо. Айпери, Гамбург шаарында жашачуу экен, Германияга барганына 1,5 жылдай болуп калган эле. Мен ал кезде Берлинде жашачуумун, иштеп да, окуп да жургон элем. Германияда биринчи ирет Ганновер шаарына кондук, кофе ичтик, автвокзалдан эки башка шаарды коздой, коштошуп, сапарыбызды улантып кеттик. Ал кэзде чон агам Гамбург шаарында магистратурада окуйт болчу, аны коргончо, шылтоо менен жаны танышкан мекендешиме да кез-кез жолугуп турдум. Кийин чечимге келип, турмушубузду бирге алып барууга соз бердик. Тойубуз Берлинде болду, менин жана анын ата-энесин Германия борборуна чакырдык. Келип, конок болуп кетишти. Скайптын кереги тийбеди. Оздору эле дуба беришти. Тойубуз абдан жакшы отту, 400-450 киши келди. Коп жылдардан бери жашап, иштеп жана окуп журуп, кыйла дос кутуп койгон экенбиз, баары комоктошуп, - дос-чар, коншу-коло акча кыстармай менен бардык чыгаша жабылып, алгана эмес, чамалай 3500 € чонтокто калды. Кудайга мин калда шугур!

Такдыр аябай кызыктуу керемет! Мына бугун, омурлук жарым менен корушкондон 4 жылдан сон, экобуз биринчи бут баскан алман шаары, дал ошол Ганноверде, алыс сапардан кайтып, чарчап, бирге кофее ичкен автовокзалдан 5 муноттук алыста, иштеген офисим, 20 миноттой жерде да жашаган уюбуз жайгашкан. 1,5 жылдан бери ушул шаарда иштеп, жашап журобуз. Ким билди, 4 жыл мурун ошондо бироо: "Ганновер силердин бирге жашаган журтунар болот, Пынара атында кызынар болот.", десе, ойго деле келмек эмес.

Уйлонгондон бери Кыргыз жерибизге бара элекбиз, же убакыт жок болот, же шарт болбойт. Ак калпакты кийип, Гулчого куйо-бала болуп бара элекмин, буйруса кележаткан жайда барабыз деген нийет бар. Биз кичинекей кезибизде, атам Жылу-Сууга алып барчуу, эми кой жетелеп барабыз го.

"Биринчи кан тамган жер - атажурт" деп айтылат. Бирок такдыр, кыргызымды кандай гана туркун жердерге алып кеткен жок дейсин. Чинде да, мачунда да, ысык Африкада да, суук Сибирде да журот кыргызым, "кор оокат" деп. Атажуртун сагынып. Чоочун жерде жашап жургуп, уйбулоо турмуш куруп, бала-бакырага батып, кобойуп да жатышат тура.

Буругун омурлук жарымдын туулган куну, куттуктайм садагам! Сен менин "батамдын сырысын"...

Dastan Jalil,
Hannover, 02/2012

Бул жерде маалымат бир аз туура эмес чыгып калыптыр. Биздин никебиз Берлинде эмес Гамбург шаарында откон, а документтерди Кыргызстанга барганда жасатканбыз. Мени тааныгандар Эркин жалган нерселерди айтыптыр деп журушпосун:))

Эн негизгиси бактылуу болушса дейм!

Мен дагы Владивостокто кыргыздардын уйлонуу улпот тоюнда катыштым, эки жаштын башы кошулганына суйунуп бардым. Биздегидей эле бул жерде кой союшуп, элдин баарын чакырышышыптыр. Эч кандай айырмасы жок. Башка шаарларда деле ошондой экен. Жапонияда биздин жердештерибиз баш кошкону бара албадым, бирок бул жакта ынтымакта жашабыз. Бир бирибизди чакырып унутпай турабыз